Top News Επικαιρότητα

Μήπως σου θυμίζει κάτι;

Μήπως σου θυμίζει κάτι;

Μήπως σου θυμίζει κάτι;

Θυμάσαι τι έφαγες χθες; Προχθές; Σήμερα τι θα φας; Τι ώρα; Πριν πόσες ώρες έφαγες τελευταία φορά; Γλυκό; Φυσικά και όχι… πεινάω… αλλά καλύτερα να πιω νερό… όχι όμως πολύ δε θέλω να δείχνω φουσκωμένη… ζυγίστηκες; Πόσες φορές; Πόσες μέρες αυτή την εβδομάδα ζυγίστηκες; Και η μεζούρα τι έδειξε; Πόσες φορές την έσφιξες γύρω από τη μέση σου; Ή καλύτερα θυμάσαι την τελευταία φορά που βγήκες με τους φίλους για φαγητό; Ίσως πάει καιρός… εξάλλου η τελευταία φορά ήταν πολύ επώδυνη για σένα. Αμέσως μετά το φαγητό εξαφανίστηκες για να κάνεις τις δικές σου «μαγικές κινήσεις». Είσαι κουρασμένη αλλά πάλι πέρασες τρεις ώρες στο γυμναστήριο… Αυτά κι ακόμα περισσότερα συμβαίνουν… Ίσως κάποιος να θεωρήσει αυτές τις σκέψεις παράλογες, αλλά όχι εσύ. Για σένα είναι καθημερινότητα. Μια φρικτή καθημερινότητα που τη ζεις καιρό τώρα…

Η σχέση με το φαγητό φαίνεται τελικά πως είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο από ότι θα περίμενε κανείς. Πολλές φορές έχουμε ακούσει για τις Διατροφικές Διαταραχές (ΔΔ). Ξέρουμε όμως πραγματικά τι είναι και πώς να τις ξεχωρίσουμε;

Δυστυχώς όπως συμβαίνει με πολλά θέματα που έχουν να κάνουν με την ψυχική υγεία οι ΔΔ είναι κάτι που μπορεί να παραμείνει κρυφό «στον έξω κόσμο» ίσως και για πάντα. Υπάρχει η τάση να θεωρούμε το σωματικό βάρος ή το Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) ως μια «φανερή απόδειξη» ότι κάποιο άτομο παλεύει με μια ΔΔ. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η εικόνα μιας- κατά την παρατήρηση του κόσμου- «πολύ αδύνατης γυναίκας» η οποία φυσικά στα μάτια όλων σίγουρα είναι «ανορεξική».

Ψυχολόγοι, Ψυχοθεραπευτές, Διατροφολόγοι θα ήμασταν όλοι πολύ ευτυχισμένοι αν κάτι τόσο βαθύ όσο μια ΔΔ ήταν τόσο φανερό με μια ματιά, ώστε να ξεκινήσει άμεσα το άτομο να λαμβάνει την κατάλληλη βοήθεια. Ωστόσο, μόνο το 6% των ατόμων με ΔΔ έχει διαγνωστεί με «κλινικά χαμηλό βάρος» την ίδια στιγμή που ένα ποσοστό ύψους 79% παλεύει με το στίγμα «πώς απλώς έτρωγε πολύ». Η εικόνα ενός ατόμου, επομένως, είναι δύσκολο – αν όχι αδύνατο- να μας «προδώσει» την ύπαρξη μιας ΔΔ. Το να θεωρήσουμε τον αριθμό που δείχνει η ζυγαριά ως απόδειξη ύπαρξης ή απουσίας ΔΔ είναι τόσο αξιόπιστο με το να πιστέψουμε ότι ένας άνθρωπος δεν έχει κατάθλιψη επειδή έχει καστανά μάτια. Μήπως σου θυμίζει κάτι;

Οι ΔΔ δεν είναι τάση της εποχής, δεν αντιπροσωπεύουν κάποιο σύγχρονο πρότυπο ομορφιάς, δεν είναι τρόπος πρόκλησης ενδιαφέροντος ούτε «κακομαθημένη συμπεριφορά». Είναι μια κραυγή για βοήθεια, μια φυλακή στην οποία το άτομο βρέθηκε χωρίς να το συνειδητοποιήσει. Βρίσκεται σε μια συνεχή μάχη να νιώσει «φυσιολογικό» την ίδια στιγμή που μια βιολογική ανάγκη όπως το φαγητό έχει μετατραπεί στο χειρότερο βασανιστή του. 

Αν ταυτίστηκες με τις περισσότερες από τις σκέψεις που διάβασες ή αν ακόμα σου θύμισαν τη συμπεριφορά ενός κοντινού σου ατόμου μη διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια. Φοβάσαι την αλλαγή, ίσως φοβάσαι να πάρεις κιλά ή και ακόμα να χάσεις κιλά. Η ουσία όμως βρίσκεται στο να απελευθερωθείς από αυτό που τόσο καιρό τώρα σε κρατά φυλακισμένη. Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί με ακρίβεια το μετά από πόσο καιρό “θα γίνεις Καλά ” . Μπορώ όμως να σου εγγυηθώ ότι το “ποτέ” είναι η απάντηση μόνο αν δεν αναζητήσεις βοήθεια.

Νάγια Γιαννοπούλου

Ψυχολόγος –Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια

Master practitioner στις Διατροφικές Διαταραχές

Related posts

Όταν, τελικά, οι γονείς χωρίζουν – Οι επιπτώσεις του διαζυγίου

Arcadia Spot NG

Ναρκισσιστική Κακοποίηση – Τα 3 συνήθη στάδια στη σχέση

Arcadia Spot NG

Τι είναι, τελικά, αυτό το κενό που νιώθεις μέσα σου

Arcadia Spot NG

Leave a Comment