“Είναι απλά ένα τραπέζι. Γιατί δεν μπορώ κι εγώ να το χαρώ;” : Πώς Βιώνει ένα άτομο με Διατροφική Διαταραχή τις γιορτές;
Για άλλους είναι γιορτή… Για άλλους επιβίωση.
Ένα σύνηθες θέμα για τα άτομα που παλεύουν με τις διατροφικές διαταραχές είναι το πώς θα διαχειριστούν τα γιορτινά τραπέζια. Ενώ για τους περισσότερους το φαγητό είναι απόλαυση, για ένα άτομο με ΔΔ αποτελεί ένα ακόμα πεδίο μάχης. Κάθε μπουκιά συνοδεύεται από εσωτερική σύγκρουση : ” Μπορώ να το φάω αυτό;” “Αν φάω, τι θα σκεφτούν;” “Αν δε φάω θα με ρωτήσουν…” “Δεν κάνει να φάω έχω πάρει κιλά” “Πόσες θερμίδες έχει αυτό που θα φάω” “Υπάρχει πάρα πολύ φαγητό παντού”
Το άτομο βιώνει έντονες ενοχές, υπερδιέγερση, ανάγκη για έλεγχο και έντονο άγχος στην απώλεια αυτού του ελέγχου. Συχνά, αισθάνεται απομονωμένο ακόμη και ανάμεσα σε αγαπημένα πρόσωπα.
Ο ρόλος της οικογένειας και του περιβάλλοντος
Αντί για σχόλια όπως “Φάε κάτι, αδυνάτισες πολύ”, “Μήπως το έχεις παρακάνει;”, προσπαθήστε να είστε πιο υποστηρικτικοί. Η αλλαγή ξεκινά όταν μετακινηθούμε από την κριτική στην κατανόηση. Ένα ασφαλές περιβάλλον, χωρίς πίεση και παρατηρήσεις, μπορεί να προσφέρει χώρο ώστε να μπορέσει το άτομο να εκφράσει τους φόβους του. Ακόμα και μια απλή φράση όπως “Ξέρω πως φοβάσαι, είμαι εδώ αν θες να μιλήσεις”, μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά.
Μικρό βήμα , τεράστιο επίτευγμα
Για ένα άτομο με ΔΔ και μόνο που καταφέρνει να παρευρεθεί σε ένα τραπέζι είναι τεράστια πρόοδος. Τα ερεθίσματα είναι τόσα πολλά που δημιουργόυν μια κατάσταση χάους στο μυαλό του. Μπορεί να σημαίνει πως προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να επανασυνδεθεί με την απόλαυση.
Πώς να διαχειριστείς τα σχόλια σε ένα τέτοιο τραπέζι
Αν πάλι βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης, είτε ονομάζεται ανορεξία είτε βουλιμία, μην αφήσεις τη φωνή που σε τρώει να χορτάσει. Μην αποσυρθείς και φέτος από το τραπέζι από φόβο τόσο για το φαγητό όσο και για τα σχόλια που θα αντιμετωπίσεις. Τα σχόλια αυτά, ακόμα και άθελά τους μπορούν να ενισχύσουν την πίεση που νιώθεις, την ενοχή και το άγχος.
Ξεκίνα θέτοντας ξεκάθαρα όρια :
- “Τα κιλά μου δεν είναι προς συζήτηση. Μπορούμε να συζητήσουμε οτιδήποτε άλλο θες”
- “Ξέρω πως το λες από ενδιαφέρον, αλλά δε θα ήθελα να συζητήσω σήμερα αυτό το θέμα”
- “Για μένα τώρα έχει σημασία να νιώθω καλά τίποτα άλλο.”
Αν ξέρεις κάποιον που παλεύει με μία ΔΔ, μην προσπαθήσεις να “διορθώσεις” το πρόβλημα με λόγια και συμβουλές. Κράτησέ του απλώς το χέρι υπενθυμίζοντάς του την παρουσία σου. Στάσου δίπλα του, κι όχι επικριτικά απέναντί του. Να θυμάσαι πως πίσω από ένα ανέγγιχτο πιάτο ή ακόμα κι ένα ασφυκτικά γεμάτο, κρύβεται ένα πλάσμα που δίνει έναν καθημερινό αγώνα για να απελευθερωθεί.
Αν παλεύεις με αυτό, δεν είσαι μόνος. Δεν είσαι αδύναμος. Είσαι ένας άνθρωπος που παλεύει. Βγήκε ποτέ κανείς από τον πόλεμο χωρίς πληγές;
Αν βρίσκεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτό το κείμενο, μη διστάσεις να επικοινωνήσεις μαζί μου. Δεν είναι τόσο σκοτεινός ο δρόμος, ξεχάσαμε για λίγο να ανάψουμε το φως. “Είναι απλά ένα τραπέζι. Γιατί δεν μπορώ κι εγώ να το χαρώ;” : Πώς Βιώνει ένα άτομο με Διατροφική Διαταραχή τις γιορτές;
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Master Practitioner in Eating Disorders
694 719 3721
