Γιατί το “καλό κορίτσι” διαλέγει πάντα το “κακό αγόρι” ;
Από την Ψυχολόγο της ομάδας του ArcadiaSpot
Πόσες φορές έχουμε ακούσει – ή ίσως ζήσει – την ιστορία όπου ένα φαινομενικά “καλό κορίτσι” ερωτεύεται έναν άντρα που όλοι βλέπουν ως “τοξικό”, απρόβλεπτο ή συναισθηματικά μη διαθέσιμο; Είναι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται. Και δεν είναι απλώς θέμα γούστου. Πίσω από αυτή την επιλογή κρύβονται βαθύτεροι ψυχολογικοί μηχανισμοί.
Η Γοητεία του “Κακού”
Ο λεγόμενος “κακός” (ή αλλιώς : ο άντρας με ναρκισσιστικά, χειριστικά ή αποστασιοποιημένα χαρακτηριστικά) φέρει μια ισχυρή ενέργεια. Εκπέμπει αυτοπεποίθηση, μυστηριώδες βλέμμα, έντονη παρουσία και συχνά προκαλεί ένα αίσθημα ανασφάλειας αλλά και πρόκλησης. Αυτό μπορεί να πυροδοτήσει ενθουσιασμό, έντονη επιθυμία ή την ανάγκη του “καλού κοριτσιού” να τον αλλάξει, να τον “σώσει” ή να αποδείξει την αξία της μέσα από εκείνον.
Ντοπαμίνη και αβεβαιότητα
Από τη σκοπιά της νευροψυχολογίας, ο “κακός” προκαλεί αβεβαιότητα και η αβεβαιότητα προκαλεί έντονη ντοπαμινική ενεργοποίηση. Όταν δεν ξέρουμε τι θα συμβεί (θα στείλει; θα ζηλέψει; θα εξαφανιστεί;), ο εγκέφαλος ενεργοποιεί ισχυρούς μηχανισμούς ανταμοιβής. Το μυαλό μας εθίζεται στα “σκαμπανεβάσματα” Αυτό δημιουργεί ψευδαίσθηση έντονου έρωτα, ενώ στην ουσία πρόκειται για ψυχολογικό rollercoaster.
Το Σύνδρομο του Σωτήρα
Πολλά “καλά κορίτσια” μεγαλώνουν με το μήνυμα ότι η αγάπη κερδίζεται μέσω φροντίδας, υπομονής και αυτοθυσίας. Έτσι, ελκύονται από σχέσεις όπου χρειάζεται “να δώσουν περισσότερα”, να αποδείξουν την αντοχή τους. Οι “κακοί” προσφέρουν αυτό το πεδίο : αβεβαιότητα, συναισθηματική απόσταση και ανάγκη για “δουλειά” στη σχέση.
Άλυτα μοτίβα
Η επιλογή συντρόφου επηρεάζεται έντονα από τις πρώιμες εμπειρίες. Αν ένα κορίτσι μεγάλωσε με έναν συναισθηματικά απρόσιτο ή απρόβλεπτο γονέα, τότε ο “κακός” άντρας ενεργοποιεί ένα οικείο, αν και επώδυνο σενάριο. Ασυνείδητα, προσπαθεί να “λύσει” το τραύμα : αυτή τη φορά, αν τον κατακτήσει, ίσως γιατρέψει την παλιά πληγή. Το ασυνείδητο αναζητά οικειότητα – όχι απαραίτητα ευτυχία. Αυτό σημαίνει πως ένα κορίτσι που μεγάλωσε με κριτική, απουσία ή συναισθηματική αστάθεια μπορεί να νιώθει “ενστικτωδώς έλξη” για έναν άντρα που επαναφέρει αυτά τα συναισθήματα.
Στην ψυχοδυναμική θεωρία, αυτό αναφέρεται ως επαναδραματοποίηση, όταν δηλαδή προσπαθούμε να ξαναζήσουμε το τραύμα για να το ελέγξουμε – αλλά συχνά καταλήγουμε να το αναπαράγουμε.
Το Ψευδές Δίπολο : Καλό VS Κακό
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει “καλό” και “κακό” με απόλυτους όρους. Το “καλό κορίτσι” συχνά καταπιέζει πλευρές του εαυτού της – την ανάγκη για ανεξαρτησία, έντονο συναίσθημα ή ακόμα και θυμό – και τις προβάλει στον “κακό” άντρα, που φαίνεται να ζει ελεύθερα. Έτσι, η έλξη είναι και μια ασυνείδητη προσπάθεια να επανασυνδεθεί με κομμάτια του δικού της εαυτού.
Πώς σπάει το μοτίβο;
Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση : το να κατανοήσει κανείς ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένες “ατυχίες” αλλά για επαναλαμβανόμενο σχήμα. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει να διερευνηθούν οι ρίζες της έλξης, να ενισχυθεί η αυτοεκτίμηση και να διαμορφωθούν υγιέστερα πρότυπα σχέσης. Το ζητούμενο δεν είναι να καταπιεστεί η ένταση του πάθους, αλλά να στραφεί σε σχέσεις που συνδυάζουν ασφάλεια και αυθεντικότητα.
Νάγια Γιαννοπούλου
Ψυχολόγος – Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια
694 719 3721
